Spektakl finałowy Mistrzowskich Warsztatów Andrzeja Seweryna

 

Za nami już trzecia edycja Mistrzowskich Warsztatów Andrzeja Seweryna. Ten wybitny aktor przyjeżdża do Radziejowic wraz ze starannie wyselekcjonowanymi studentami i absolwentami szkół aktorskich, aby w skupieniu pracować nad wybranymi tekstami. Efekty tej pracy mogliśmy zobaczyć w minioną sobotę, 20 sierpnia 2016 roku. Reżyser wraz ze swoimi uczniami pokazał nam, że nie bez powodu słowo „spektakularnie” pochodzi od słowa „spektakl”.

Scenariusz powstał na podstawie trzech dramatów Sofoklesa: „Edyp”, „Edyp w Kolonos” i „Antygona”. Choć nie zostały one napisane jako klasyczna trylogia, nazywane są „cyklem tebańskim”, ponieważ opowiadają o losach jednej rodziny – wszak Antygona była córką Edypa. Tak też potraktował je Andrzej Seweryn opowiadając za ich pomocą jedną linearną historię, stającą się przypowieścią o walce człowieka z losem i śmiercią.

Co warte zaznaczenia w spektaklu zachowano układ tragedii antycznej. Prologos, czyli wstęp i zapowiedź dramatu, usłyszeliśmy z offu w wykonaniu Andrzeja Seweryna. Następnie parodos – pierwszą pieśń zaznaczającą oś całego konfliktu tragicznego – przejmująca wykonali członkowie połączonych chórów Epifania oraz Gaudeamus pod batutą dr Jolanty Grygielskiej-Bilińskiej. Poszczególne sceny (episodiony) przeplatały się ze stasimonami, których rolę przejęły opowiadane przez aktorów bajki Ezopa, będące komentarzem do historii. Spektakl kończył exodos, czyli kończąca dzieło pieśń chóru.

Spektakl odbył się w radziejowickim parku. Oświetlenie – to wydobywające, to skrywające z mroku pojawiające się postaci – stało się niemalże równorzędnym aktorem. Doskonale wykorzystano otaczająca przestrzeń, raz aktorzy grali bardzo blisko publiczności, by następnie ich sylwetki były ledwo widoczne i na pierwszym planie występował ich głos. Jedną z najbardziej zapadających w pamięci scen było rozliczenie się Edypa z własnym przeznaczeniem, którą młody aktor zagrał… chodząc po wodzie. Jedną z ról zagrał także koń, na którego wsiadła jedna z aktorek. Gdy dodamy do tego Antygonę płynącą przez staw na tratwie oraz płonące w różnych punktach  wielkie ogniska otrzymamy jedne z najbardziej spektakularnych wydarzeń w Domu Pracy Twórczej całkowicie wykorzystujących jego potencjał, w szczególności zaś niesamowitego radziejowickiego parku. Co więcej, Andrzej Seweryn zaprosił do współpracy nie tylko chóry Epifania i Gaudeamus, ale także uczniów Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia w Żyrardowie będącej członkami grupy perkusyjnej „Żyrardowskie Uderzenie”, którzy odpowiedzialni byli za muzykę towarzyszącą każdej scenie i podkreślającą ich emocjonalność.

Starożytni byli mistrzami opowieści. Potrafili opisać najbardziej skomplikowane konflikty, dotykające trzewi człowieczeństwa. Do doskonałości doprowadzili sztukę monologu, ponieważ są to równocześnie najbardziej intymne konflikty, wobec których człowiek pozostaje sam ze sobą. Taki też był cel pracy z dramatami Sofoklesa: młodzi aktorzy mieli wyjść z tego źródła, aby nauczyć się snuć opowieści. Pod ręką tak wybitnego aktora, jakim jest Andrzej Seweryn, nie mogło im się to nie udać. Pomimo tego, że w poszczególne role w czasie spektaklu wcielali się różni aktorzy postaci przez nich stworzone pozostały wewnętrznie spójne udowadniając, że od starożytność człowiek mierzy się z tymi samymi, uniwersalnymi problemami.

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress