Grażyna Barszczewska

Aktorka teatralna i filmowa o zaskakująco szerokim i wszechstronnym emploi (od lirycznych amantek po charakterystyczne „monstra”). „Amantka z pieprzem” – jak nazwał ją jeden z wybitnych reżyserów filmowych. Ma w swoim dorobku ponad 150 wiodących ról dramatycznych i komediowych w teatrze, filmie i telewizji, występy w Kabarecie Dudek i na estradzie, recitale piosenek, nagrane płyty.
Jej charakterystyczny, intrygujący głos znają także słuchacze audycji Polskiego Radia, licznych audiobooków, np. serii mitów greckich dla dzieci autorstwa Grzegorza Kasdepke, czy „Na fejsie z moim synem” – powieści Janusza L. Wiśniewskiego. Pracowała z wieloma wybitnymi reżyserami w kraju i za granicą. Zna język angielski i rosyjski. Gra na fortepianie. Od 1983r. związana z zespołem Teatru Polskiego w Warszawie.

Urodziła się w Warszawie, 1 maja 1947r. Wykształcona muzycznie. Ukończyła PWST w Krakowie. Zadebiutowała rolą Niny Zariecznej w dyplomowym spektaklu „Czajki” A. Czechowa w Teatrze Ludowym w Nowej Hucie. Po dwóch pracowitych sezonach otrzymała angaż do warszawskiego teatru Ateneum, w którym przez dziesięć lat grała role liryczne, dramatyczne i komediowe (m.in. Klara w „Ślubach panieńskich”, Stella w „Fantazym”, Andżelika w „Balu Manekinów”), zaskakując krytykę i widzów także odważnymi rolami charakterystycznymi (np. Vixen Ciągutka w „Operze za trzy grosze”).
W Warszawie na szerszą skalę rozpoczęła współpracę z teatrem telewizji („Maria Stuart” J. Słowackiego) i filmem. Ogromną popularność przyniosły Grażynie Barszczewskiej wiodące role w serialach telewizyjnych (m.in. niezapomniana Nina Ponimirska w znakomitej ekranizacji „Kariery Nikodema Dyzmy”, Agata w „SOS”, Marta w „Trzeciej granicy”).
W 1982 r. po sukcesie Gizeli w „Dwojgu na huśtawce” (reż. K. Kutz) została zaproszona przez Kazimierza Dejmka do roli Olivii w „Wieczorze Trzech Króli” W. Szekspira w Teatrze Polskim. W ciągu wielu sezonów kreowała role z wielkiego repertuaru (m.in. Porcja w „Kupcu Weneckim”, Magdalena w „Pierścieniu Wielkiej Damy”, Elwira w „Tartuffie”). Dwa sezony w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu (1995-1996) przyniosły dwie ważne role: siostry Ratched w „Locie nad kukułczym gniazdem” i Raniewskiej w „Wiśniowym sadzie”.
Poza macierzystym Teatrem Polskim występuje gościnnie na innych scenach warszawskich (Roma, Ateneum, Komedia, Kwadrat, Nowy), a także pozastołecznych (Kraków, Kalisz, Tarnów, Wrocław). W 2004 r. w Tarnowskim Teatrze im. L. Solskiego wyreżyserowała „Zazdrość” Esther Vilar.
Publikowała również reportaże z podróży filmowych w „Twoim Stylu” i „Rzeczpospolitej”, a także pisała felietony do miesięcznika „Warsaw Point”.
Za osiągnięcia zawodowe została dwukrotnie uhonorowana nagrodą pierwszego stopnia Komitetu ds. Radia i Telewizji (1984 i 1988), Wielkim Splendorem (1999), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2003), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2013), srebrną Glorią Artis (2007), Złotym Mikrofonem (2007), a także indywidualnymi nagrodami za role teatralne (Szczecin i Wrocław). W 2008 roku otrzymała tytuł Mistrza Mowy Polskiej.
Za działalność charytatywną połączoną ze sztuką „Solo na dwa głosy” została wyróżniona „Motylem 2001” oraz honorowym członkostwem Stowarzyszenia Chorych na SM, zaś w 2009 roku otrzymała odznaczenie Ambasadora SM.
W 2015 roku uhonorowana w poznańskiej Scenie na Piętrze statuetką „Invictus” – nagrodą za zwycięstwo w plebiscycie 35-lecia Sceny w kategorii aktorka.

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress