Kategorie
Spektakle Wydarzenia

Teatr Klasyki Polskiej w Radziejowicach – „Król i caryca”

Romans ostatniego polskiego króla z carycą Katarzyną Wielką nie był tajemnicą. To właśnie rosyjskiej władczyni monarcha zawdzięczał objęcie tronu w Warszawie. Teatr Klasyki Polskiej zaprasza na spektakl „Król i caryca” w reżyserii Jerzego Zelnika, który powstał na podstawie wyboru korespondencji carycy Katarzyny i króla Stanisława Augusta.

Premiera odbędzie się 9 marca 2024 w Domu Pracy Twórczej w Radziejowicach.

W 1755 roku przybył do Petersburga sekretarz angielskiego posła, młody polski arystokrata, Stanisław Antoni Poniatowski. Zwrócił na siebie uwagę Katarzyny, sam tracąc dla niej głowę. Jej mąż, Piotr, odkrył romans. Zareagował gniewem, ale szybko go opanował. Sam zresztą miał na koncie pozamałżeńskie związki. Pobłogosławił więc szczęściu kochanków. W lipcu 1762 roku przyszło mu umrzeć. Na polecenie żony zresztą, która kazała go zamordować. Dwa lata później, już jako caryca, Katarzyna czyni Stanisława Poniatowskiego władcą Polski. Po kolejnych trzydziestu jeden latach pozbawia go natomiast nie tyle tronu, co królestwa, doprowadzając do trzeciego rozbioru Rzeczypospolitej.

Twórcy ukażą psychologiczny i emocjonalny portret króla i carycy – byłych kochanków, którzy pod płaszczykiem utrzymywanych ciągle siostrzano-braterskich relacji, prowadzą dyplomatyczną wojnę o sprzeczne narodowe dążenia i cele.

Echu dawnej namiętności zdarza się jeszcze niekiedy wybrzmiewać między wierszami listów obojga władców. To jednak brutalny, niekierujący się żadnym sentymentem, polityczny interes jest właściwą treścią tej korespondencji. Dlatego stanowi ona niezwykły materiał dla aktorów. W spektaklu Teatru Klasyki Polskiej wydobędą oni całą złożoność stosunków łączących Stanisława Augusta z Katarzyną II, a układających się w dramatyczny splot tęsknoty, nadziei, strachu, pogardy i chłodnej kalkulacji. Król i caryca odsłoni kulisy wydarzeń, które doprowadziły do zniknięcia Rzeczypospolitej z mapy Europy na ponad sto dwadzieścia lat. 

Reżyseria: Jerzy Zelnik
Scenariusz: Halina Rowicka
Scenografia i kostiumy: Anna Czyż
Muzyka: Mikołaj Hertel
Reżyseria światła: Marcin Jaczkowski 
Charakteryzacja: Anna Czyżykiewicz 
Inspicjentka: Barbara Ojrzeńska
Produkcja: Monika Siereńska, Natalia Przyborek

OBSADA:
Halina Rowicka – Caryca
Jerzy Zelnik – Król
Stefan Kiniorski – Skrzypek, Stańczyk   

Kategorie
Aktualności Spektakle Wydarzenia

Teatr Klasyki Polskiej w Radziejowicach!

Serdecznie zapraszamy na spektakle: Dożywocie, Zemsta, Śluby panieńskie do Nowego Domu Sztuki 7, 14 oraz 21 października o godz. 19.00.

Teatr Klasyki Polskiej studiuje i wystawia najwybitniejsze polskie dramaty oraz adaptacje arcydzieł polskiej literatury dawnej, zgodnie z ich literą i duchem, w oparciu o rzetelny warsztat i we współpracy z wybitnymi twórcami teatru. Jedną z form działalności Teatru Klasyki Polskiej są objazdy po kraju oraz zagraniczne tournée, adresowane przede wszystkim do rozsianej po świecie Polonii. Celem działań instytucji jest integracja wspólnot, wzmacnianie ich tożsamości poprzez przypominanie bogactwa melodii polskiego języka, historii i zwyczajów. Teatr Klasyki Polskiej to nowa, wielka szansa dla widzów na kontakt z arcydziełami rodzimej literatury, dla inwestorów i mecenasów – na stworzenie polskiej marki teatralnej o międzynarodowym zasięgu i znaczeniu.


Aleksander Fredro Dożywocie” reżyseria Michał Chorosiński
„Dożywocie” należy do tzw. pierwszego okresu twórczości pisarza, w którym zawierają się komedie charakterów i komedie intrygi. I to do tej drugiej kategorii zalicza się napisane w latach 1834–1835 dzieło. Jest więc „Dożywocie” zbudowane w układzie szybko zmieniających się i zaskakujących widza wydarzeń, których sprawcami są bogato rozbudowane postacie. Jest też jednocześnie utworem zaangażowanym, podejmującym ważne problemy społeczno-gospodarcze współczesnej Fredrze Galicji. Główny bohater intryg lichwiarz Łatka, wchodząc w posiadanie tzw. dożywocia (czyli dożywotnich dochodów pewnego młodzieńca), z jednej strony stara się jak najdłużej utrzymać w dobrym zdrowiu młodego utracjusza, z drugiej próbuje sprzedać tytułowe „dożywocie” innemu lichwiarzowi. Sprawa komplikuje się wraz z pojawieniem się zrujnowanego szlachcica Orgona, który chce swoją córkę wydać za Łatkę w celu podreperowania majątku. Ta jednak zakochana jest w Leonie… Splot intryg i pozornie nieszczęśliwych wydarzeń, jak próba samobójcza hulaki Leona, obnażają machinacje Łatki, sprawiając, że na końcu zwycięża miłość, a lichwiarz „dostaje po nosie”. Postać Łatki jest odzwierciedleniem typów z włoskiej komedii dell’arte, a dokładniej jednej z czterech głównych jej masek, tj. maski Pantalona. Ma bowiem w sobie postać Fredry sprzeczność między potraktowanymi serio i ostro piętnowanymi przez pisarza wadami, a budzącymi śmiech, a nawet sympa[ę dla tego bohatera słabostkami. „Dożywocie” jest jednak nowatorskie względem komedii dell’arte, co sprawia, że staje się aktualne również dziś – tradycyjnie komiczna wada, jaką jest tchórzostwo Łatki, wiersz Fredry przekształcił w cechę o charakterze psychologicznym, trudnym do jednoznacznej oceny etycznej. I właśnie ta trudność oceny w dzisiejszym świecie, gdzie wszystko z taką łatwością poddawane jest krytyce i podawane w wątpliwość, sprawia, że bohaterowie XIX-wiecznego „Dożywocia” stają się prawdziwie żywi i boleśnie współcześni na deskach Teatru Klasyki Polskiej.

scenografia i kostiumy – Aleksandra Reda muzyka – Marcin Pospieszalski obsada: Jarosław Gajewski – ŁATKA, Cezary Łukaszewicz – LEON BIRBANCKI, Łukasz Lewandowski/Mateusz Grydlik- MICHAŁ LAGENA, Ksawery Szlenkier – RAFAŁ LAGENA, Leszek Zduń – FILIP, Dariusz Kowalski – TWARDOSZ, Paweł Lipnicki – ORGON, Jakub Kornacki/Radosław Osypiuk – DR HUGO, Karolina Piwosz – RÓZIA, Henryk Gołębiewski – SŁUŻĄCY / WEKSLARZ muzycy (kontrabas, klarnet, skrzypce)

Aleksander Fredro „Zemsta” reżyseria Michał Chorosiński
„Zemsta” – obok „Ślubów panieńskich” – najsłynniejsza komedia Aleksandra Fredry od niemal 200 lat żyje w świadomości wielu pokoleń Polaków. Krytycy pisali, że jest jakby „polonezem granym dźwiękiem słów” i wszyscy zgadzali się co do jednego – to najbardziej polska komedia Fredry. Sąsiedzki spór Cześnika i Rejenta staje się podstawą do przedstawienia ludzkich przywar, wyśmiania małostkowości, ale i okazją do przypomnienia, dlaczego na końcu to właśnie zgoda zbuduje na nowo to, co nienawiść zniszczyła. Jak to w komedii bywa, tak i w „Zemście” nie mogło zabraknąć miłosnej intrygi wymierzonej w młodych zakochanych i knuć tzw. średniego pokolenia, czyli prześmiesznego Papkina i apetycznej Podstoliny. Osobnym motywem jest zamek, gdzie dzieje się akcja komedii. Będąc współbohaterem dzieła, wpisuje się w motyw preromantycznej powieści gotyckiej, gdzie właśnie spór o zamek staje się sprężyną nadającą ruch postaciom. Geneza tego motywu sięga roku 1764, kiedy angielski pisarz Horacy Walpole wydaje „Zamek w Otranto” znany zapewne Fredrze. W analizach „Zemsty” zalicza się też Fredrę do kontynuatorów polskiego oświecenia, nie można jednak jednoznacznie (jak to często bywało) uznać go za naśladowcę Moliera. Fredro ma swój niepowtarzany, polski styl, który tak nas dotyka i tak nas śmieszy. Styl ten jest najwyższą próbą komedii. I właśnie z tak zacnego tworzywa poetyckiego utkał Fredro sztukę, o której nie można zapomnieć. Warto dzięki wyjątkowej inscenizacji Teatru Klasyki Polskiej przenieść się do zamku Kamieniec, by samemu przekonać się, dlaczego tak chętnie budujemy mury między nami i co się stanie, gdy w świecie, w którym zgoda jest podobno niemożliwa, na chwilę zapanuje pokój.

scenografia i kostiumy – Barbara Wesołowska-Kowalska muzyka – Marcin Pospieszalski Obsada: Łukasz Lewandowski – PAPKIN, Jarosław Gajewski – CZEŚNIK RAPTUSIEWICZ, Dariusz Kowalski – REJENT MILCZEK, Joanna Kwiatkowska-Zduń/Maja Hirsch – PODSTOLINA, Leszek Zduń – DYNDALSKI, Karolina Piwosz/Monika Pawlicka – KLARA, Cezary Łukaszewicz/Tomasz Osica/Mateusz Czwartosz – WACŁAW, Henryk Gołębiewski – MULARZ, Paweł Lipnicki – ŚMIGALSKI Muzycy (klarnet, fagot, obój, flet)

Aleksander Fredro „Śluby panieńskie” reżyseria Lidia Sadowa
Śluby panieńskie, czyli Magnetyzm serca to ponadczasowa komedia Aleksandra Fredry, napisana prawie dwieście lat temu, w 1832 roku. Jej treścią jest miłość – główny temat teatru, źródło wszystkich dramatów, fundament każdej akcji, rdzeń postaci i najważniejszy wymiar metafizyczny. Mimo złożonych ślubów, bohaterki nie są w stanie oprzeć się miłości, którą odkrywają jako najpotężniejszy, życiodajny żywioł. Klara i Aniela, buńczuczny Gustaw i sentymentalny Albin, wplątani w zabawne intrygi, po wielu zaskakujących zwrotach akcji ostatecznie dokonują szczęśliwych wyborów. Upragniona przez wszystkich miłość okazuje się nie tylko wielka, szczera i wzruszająca, lecz także, co najważniejsze, szczęśliwa i odwzajemniona. Fredro opowiada swoją, ciekawie umotywowaną psychologicznie historię, wykorzystując elementy „strajku miłosnego”, figury obecnej już w starożytności w Lizystracie Arystofanesa, a także w polskiej XVII-wiecznej literaturze sowizdrzalskiej – w Sejmie panieńskim. Komedia, która dotyka serc, porusza, unosi.

scenografia i kostiumy – Anna Czyż muzyka – Marcin Pospieszalski Obsada: Ksawery Szlenkier – GUSTAW, Mateusz Grydlik/Przemysław Wyszyński – ALBIN, Angelika Kurowska – KLARA, Marta Dylewska – ANIELA, Joanna Kwiatkowska -Zduń/ Joanna Węgrzynowska – PANI DOBRÓJSKA, Leszek Zduń – RADOST, Maciej Wyczański/ Arkadiusz Janiczek – JAN

Wstęp wolny. Liczba miejsc ograniczona. Prosimy o wcześniejszą rezerwację na adres rezerwacje@palacradziejowice.pl lub tel. 46 857 71 75.

Kategorie
Koncerty Spektakle Wydarzenia

Koncerty artystów – rezydentów Międzynarodowego Kursu Letniego dla Kompozytorów SYNTHETIS w Domu Pracy Twórczej w Radziejowicach

Mamy przyjemność zaprosić Państwa na cykl koncertów muzyki współczesnej do Nowego Domu Sztuki:

Recital Zygmunta Krauzego, dnia 23 lipca 2022 r., w sobotę, o godz. 20.00.
Program recitalu:
Zygmunt Krauze podczas występu negującego kontinuum czasoprzestrzenne wejdzie w improwizatorski dialog z sobą samym z przeszłości. Kompozytor wykona na żywo improwizacje do nagrań swoich utworów: Kompozycji przestrzenno-muzycznej nr 1 [1968], Stone Music [1972], Commencement [1982], Gloves Music [1972] oraz Rivièrre souterraine [2013]. Pomiędzy utworami pojawia się krótkie, również improwizowane, interludia.

Zygmunt Krauze – kompozytor i pianista. Swoją twórczość dzieli na cztery kategorie: pierwsza to muzyka unistyczna inspirowana malarstwem Władysława Strzemińskiego, druga – kompozycje przestrzenne, wykonywane w specjalnie konstruowanych wnętrzach, trzecia – „muzyka o muzyce”, charakteryzująca się obecnością aluzji i cytatów, czwarta natomiast to subiektywna, głęboko ekspresyjna „muzyka powrotu do korzeni”. Jest autorem 8 oper i ponad 100 kompozycji orkiestrowych, kameralnych i solowych. Jako koncertujący pianista występuje na najważniejszych estradach Europy, obu Ameryk i Azji. W 1967 roku założył zespół Warsztat Muzyczny, którym kierował przez 25 lat i dla którego powstało ponad 120 utworów napisanych przez czołowych twórców z całego świata. Prowadzi kursy mistrzowskie i wykłady na uczelniach w Japonii, Korei Południowej, Chinach, USA i wielu krajach Europy. Zasiadał jako juror w ponad 50 międzynarodowych konkursach kompozytorskich. Na zaproszenie Pierre’a Bouleza został doradcą artystycznym w IRCAM. W latach 1987–90 pełnił funkcję prezydenta Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej, przez dwie dekady był przewodniczącym polskiej sekcji tej organizacji. Otrzymał doktorat honoris causa Narodowego Uniwersytetu Muzycznego w Bukareszcie (2013) oraz Akademii Muzycznej w Łodzi (2015). Został odznaczony m.in.: francuskim Orderem Narodowym Legii Honorowej (2007) oraz tytułem Chevalier dans l’Ordre des Arts et des Lettres (1984), a w Polsce Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2014) oraz Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”(2010). Jest członkiem honorowym Związku Kompozytorów Polskich, Towarzystwa im. Witolda Lutosławskiego, Polskiego oraz Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej.


Koncert Concept Store Quartet, dnia 24 lipca 2022 rok, w niedzielę o godz. 19.00.
Występują:
Alicja Pilarczyk – skrzypce
Pablo González Balaguer – saksofon
Nejc Grm – akordeon
Jeanne Larrouturou – perkusja

 Concept Store Quartet to zespół muzyki współczesnej z Bazylei.  Powstała w 2018 roku grupa szybko zyskała renomę na Konkursie Nicati (Berno, CH) w sierpniu 2019 roku, gdzie uhonorowano I Nagrodą oraz Nagrodą Publiczną. W ostatnim sezonie wystąpili na Impuls Academy (Graz, luty 2019), Happy New Ears Festival (Bazylea, styczeń 2019), Attacca Festival (Bazylea, czerwiec 2019) oraz na koncercie premierowym w Musikerwohnhaus (Bazylea, styczeń 2019). Dlatego ściśle współpracują z takimi kompozytorami jak Stylianos Dimou, John Menoud, Francisco Domínguez, Bethany Younge, Anda Kryezu, Tobias Krebs czy Yulan Yu. Niezwykłe oprzyrządowanie decyduje o tym, że wszystkie utwory są zamawiane, pisane i prawykonane przez Concept Store Quartet. Działalność członków zespołu w dziedzinie muzyki współczesnej polega na wykonywaniu i prawykonaniu nowych utworów oraz na działalności pedagogicznej i trenerskiej nowej muzyki. Jako soliści i kameraliści współpracują z Ensemble Modern, Synergein Project, Sigma Project, Riot Ensemble, Ligeti Quartet, Ensemble Phoenix, Le NEC, Sinfonietta Basel i innymi


Koncert finałowy rezydentów  Międzynarodowego Kursu Letniego dla Kompozytorów SYNTHETIS, dnia 29 lipca 2022 rok, piątek, godz. 20.00.
Wystąpi Concept Store Quartet w składzie:
Alicja Pilarczyk – skrzypce
Pablo González Balaguer – saksofon
Nejc Grm – akordeon
Jeanne Larrouturou – perkusja

 

Informacje o zespole pochodzą ze strony:
https://www.strefaciszyfestival.pl/artysci/concept-store-quartet/

Więcej informacji o zespole:
www.conceptstorequartet.com

 


Uwaga: W wydarzeniu mogą wziąć udział osoby, które zgłosiły chęć uczestnictwa poprzez dedykowany adres e-mail: rezerwacje@palacradziejowice.pl bądź telefonicznie, dzwoniąc pod nr (+46) 857 71 75 lub 512 928 062 i otrzymały potwierdzenie.

Prosimy o zapoznanie się z Zasadami uczestnictwa w wydarzeniach artystycznych, które znajdują się na naszej stronie: www.palacradziejowice.pl/zasady2022

Kategorie
Spektakle Wydarzenia

Monodram Sławomira Hollanda

W sobotę, 7 maja 2022 roku, o godz. 19.00 zapraszamy Państwa do Nowego Domu Sztuki na monodram przygotowany na podstawie tekstu Antoniego Słonimskiego pt. Jak to było naprawdę w wykonaniu Sławomira Hollanda.

  • Reżyseria – Alicja Choińska
  • Scenografia – Adam Jankiewicz
  • Muzyka – Kuba Sienkiewicz

Czy można żyć bez mrzonki? To ważne pytanie Antoni Słonimski zadaje czytelnikom opowiadania „Jak to było naprawdę”, które stało się kanwą monodramu.

„To reżyserka Alicja Choińska namówiła Sławomira Hollanda, aby przygotował swój kolejny monodram na podstawie tekstu Antoniego Słonimskiego „Jak to było naprawdę”. Pomysł okazał się nader szczęśliwy. Aktor bowiem, ze swoim doświadczeniem monodramatycznym, predyspozycjami scenicznymi, w których łączy nuty komediowe, liryczne i tragiczne z wewnętrznym poczuciem miary jest bodaj idealnym adresatem tekstu Słonimskiego. Może nawet bardziej niż jego pierwsi (i jak dotąd jedyni) interpretatorzy, Wojciech Siemion i Wojciech Skibiński. Holland nie ma nic z ich charakterystyczności, plebejskiej Siemiona i małomiasteczkowej, sztetlowej Skibińskiego. Ale ten „brak” może okazać się siłą, pozwalającą uniknąć pokus nazbyt ekspresyjnej interpretacji, eksponującej warstwę szmoncesową tekstu albo jego sentymentalne akcenty. Umiar, tak właściwy aktorstwu Hollanda jest w tym wypadku wielką zaletą. (…) Ten pełen mądrości, celnego humoru i lirycznej zadumy tekst przekazany został z rzadką kulturą słowa i przekonaniem, że to nie są jakieś głupie mrzonki, ale mrzonki bez których nie da się żyć. (…)”

Całość recenzji  Tomasza Mikowskiego:

https://e-teatr.pl/czy-mozna-zyc-bez-mrzonki-20592

Sławomir Holland – polski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny. W 1984 ukończył studia na PWST we Wrocławiu, a dyplom obronił w 1988. Był aktorem: Teatru im. Stefana Żeromskiego w Kielcach w latach 1984-1988, Teatru Popularnego w Warszawie w latach 1988-1990, Teatru „Szwedzka 2/4” w Warszawie w latach 1990-1991, Teatru na Woli w Warszawie w latach 1991-1992, Teatru Polskiego w Bydgoszczy w latach 2003-2006, a od 2007 roku jest związany z warszawskim Teatrem Ateneum. W 2010 nagrał czytaną wersję (audiobook) książki Stephena Kinga, „Ręka mistrza”. W 2012 r.  otrzymał „Złoty Liść Retro” za program „Nic nowego pod słońcem” oraz Nagrodę Publiczności na III Łódzkim Festiwalu Monodramu „Mono w Manu” za „Josela Rakowera rozmowa z Bogiem”.

    

Uwaga: W wydarzeniu mogą wziąć udział jedynie osoby, które zgłosiły chęć uczestnictwa poprzez dedykowany adres e-mail: rezerwacje@palacradziejowice.pl bądź telefonicznie, dzwoniąc pod nr (46) 857 71 75 lub 512 928 062 i otrzymały potwierdzenie.

Prosimy o zapoznanie się z Zasadami uczestnictwa w wydarzeniach artystycznych, które znajdują się na naszej stronie: www.palacradziejowice.pl/zasady2022