Trudno sobie wyobrazić bardziej spektakularną klamrę zamykającą Radziejowickie Wieczory Jazzowy. Ich VII edycję zwieńczy koncert jednej z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych formacji polskiego jazzu, która przez lata wypracowała własny, niepowtarzalny język muzyczny.
Czołowy wirtuoz europejskiego jazzu, Marcin Wasilewski (fortepian) zagra tradycyjnie z Sławomirem Kurkiewiczem (kontrabas) i Michałem Miśkiewiczem (perkusja). Muzycy tworzą trio o niezwykłej muzycznej więzi, wspólnocie opartej na intuicji, wzajemnym słuchaniu i absolutnej wolności. Są naszą wizytówką w legendarnej wytwórni ECM, ambasadorami polskiego jazzu znanymi na całym świecie.
Ich muzyka wyrasta z wiekowej tradycji gatunku jednak trudno zamknąć ją w jednej stylistycznej formule. Liryzm spotyka się tu z energią, wyrafinowana harmonia z formalną przestrzenią, a precyzja z nieokiełznaną wolnością improwizacji. Każda kompozycja, bez względu na to czy jest to propozycja autorska, standard jazzu, coś z klasyki czy cover rocka lub muzyki klubowej. Wszystkie one stają się punktem wyjścia do wspólnej opowieści, w której równie ważne są dźwięki, jak i cisza między nimi. Ich koncerty są żywym dowodem na to, że w jazzie najważniejsze jest wzajemne słuchanie, ów ponadzmysłowy dialog na nuty i frazy.
Tak, zapowiada się wieczór muzyki tyle samo subtelnej ile intensywnej – pełnej emocji, która nie potrzebuje efektownych gestów, by mówić o rzeczach ważne językiem piękna.
Pod szyldem kwartetu, któremu lideruje jeden z filarów słynnego Atom String Quartet spotkały się wybitne osobowości polskiej sceny jazzowej. Dzięki temu tradycja podaje tu sobie rękę z nowoczesnością, a muzyczna wyobraźnia i wizja przekraczania stylistycznych granic wciąga melomanów w misterną grę rozpisana na nuty. Nic dziwnego, lider formacji – znakomity skrzypek i mandolinista, wyborny kompozytor i band leader należy do najbardziej wszechstronnych muzyków swojej generacji. W jego twórczości przenikają się jazz, muzyka klasyczna, folk i fusion, tworząc charakterystyczny, pełen ekspresji język.
Towarzyszą mu znakomici muzycy z ekstraklasy jazzu: Michał Jakubczak (fortepian), Robert Kubiszyn (gitara basowa) oraz Paweł Dobrowolski, jeden z najbardziej rozchwytywanych polskich perkusistów.
Koncert będzie muzyczną podróżą przez różnorodne nastroje i stylistyki: od lirycznych, pełnych przestrzeni tematów po dynamiczne, pulsujące rozimprowizowane frazy.
Zdecydowanie szczęśliwa siódemka, formacja uznawana za jedną z najwybitniejszych na współczesnej rodzimej scenie jazzowej. Wszystkich członków zespołu łączy zamiłowanie do spontanicznych, niczym nie skrępowanych improwizacji, smakowitych, wyrafinowanych harmonii i solidnego brzmienia zbudowanego na ich indywidualnej wirtuozerii.
Lider formacji, Maciej Sikała to znakomity saksofonista i jeden z najważniejszych muzyków polskiej sceny jazzowej – luminarz trójmiejskiej sceny (m.in. zespół Miłość). Zaprosił do współpracy czołowych instrumentalistów od lat wpisanych do elity naszej swingującej improwizowanej sceny. U boku lidera zagrają Sebastian Frankiewicza (perkusja), Piotr Wyleżoł (fortepian), Andrzej Święs (kontrabas), Grzegorz Nagórski (puzon) oraz Tomasz Klepczyński (klarnet basowy). Istna perłą w zespole jest trębacz – Robert Majewski, często uznawany za najlepszego fluegelhornistę Starego Kontynentu.
Czeka nas jazz najwyższej próby czerpiący z amerykańskiego kanonu, podszyty europejskim, romantycznym duchem zbudowanym na tym co określamy mianem bogactwa wielowiekowej historii europejskiej muzyki.
MaBaSo to spotkanie trzech osobowości jazzu, Bernarda Maselego – (KAT-wibrafon elektryczny), Michała Barańskiego (bas elektryczny) oraz perkusisty – Daniela Soltisa. To wirtuozowskie trio, w którym nie ma miejsca na przypadkowe dźwięki a na jazzfanów czeka muzyka eksplodująca energią, komunikatywnością rozpostartą od fusion, przez jazz rock po collage funky i tanecznych brzmień klubowych w duchu soulu i r’n’b.
Na czele zespołu stoi Bernard Maseli – jeden z najważniejszych polskich wibrafonistów, muzyk od lat poszukujący nowych możliwości brzmieniowych swojego instrumentu. Partneruje mu Michał Barański, należący do grona najbardziej cenionych polskich basistów jazzowych. Trzecim ogniwem jest perkusista Daniel Soltis, słowacki artysta, który współtworzy dramaturgię utworów, reagując na najdrobniejsze impulsy pozostałych muzyków, potrafiąc w jednej chwili przejść od oszczędności do istnego wodospadu energii.
Wspólnym mianownikiem ich gry jest zapatrzenie w przyszłość gatunku w jego wszystkich kolorach, z jednoczesnym poszanowaniem historii, szacunkiem tego wszystkiego co zbudowano na fundamencie z napisem jazz.
Carl Philipp Emanuel Bach (1714-1788) Sonaty na skrzypce i klawesyn Sonata F dur na skrzypce i klawesyn Wq 75 Allegro – Larghetto – Allegro Sonata a moll Würtemberska na klawesyn solo nr 1 Wq 49 Moderato – Andante – Allegro Assai Sonata c moll na skrzypce i klawesyn Wq78 Allegro moderato – Adagio ma non troppo – Presto
Joanna Huszcza – skrzypce barokowe Joanna Huszcza jest skrzypaczką specjalizującą się w wykonawstwie historycznym, kameralistką i solistką, prowadzi też orkiestry i zespoły muzyki dawnej. Regularnie występuje w znanych salach koncertowych i na prestiżowych festiwalach. Pochodzi z Warszawy, obecnie mieszka w Brukseli. Ukończyła studia w Koninklijk Konserwatorium w Hadze pod kierunkiem Enrico Gattiego. W trakcie studiów i kariery zawodowej współpracowała z inspirującymi osobistościami i pionierami w świecie muzyki dawnej i wykonawstwa historycznego, takimi jak Philippe Herreweghe, Ton Koopman, Marcel Ponseele, Marco Beasley, Enrico Gatti, Philippe Pierlot czy Skip Sempé. Intensywnie koncertowała również z grupami takimi jak: Collegium Vocale Gent, Ricercar Consort, De Nederlandse Bachevereniging i Ensemble Aurora. Te doświadczenia zachęciły ją do poszukiwania własnego muzycznego kontekstu. Szczególnie zainteresowała się wokalnym aspektem gry na skrzypcach jako jednym z najważniejszych środków komunikacji z publicznością. Wkrótce po ukończeniu studiów Joanna została zaproszona do założenia klasy skrzypiec barokowych w Katedrze Muzyki Dawnej w Akademii Muzycznej w Łodzi. Następnie została asystentką w klasie skrzypiec Miry Glodeanu w Conservatoire Royal de Bruxelles, gdzie regularnie uczy od 2015 roku. Obecnie prowadzi własną klasę skrzypiec historycznych w Koninklijk Conserwatorium w Brukseli. Równocześnie prowadzi liczne kursy mistrzowskie w Europie, Azji i Ameryce Południowej. Jest regularnie zapraszana do prowadzenia orkiestr takich jak: Il Gardellino, Les Agremens, Les Muffatti, Toujours Mozart Festival Orchestra, Cappella Cracoviensis, Kölner Academie, Luthers Bach Ensemble, Altberg Ensemble i Geneva Camerata. Z założycielami Altberg Ensemble zna się i koncertuje od roku 2000. Niezależnie od wykonawstwa historycznego, Joanna czerpie inspirację z innych gatunków muzycznych takich jak: jazz, muzyka współczesna, muzyka popularna i światowa oraz taniec współczesny. Poza występami na żywo można ją usłyszeć na płytach wytwórni takich jak Alpha, Glossa, Naïve, Arcana, Ramée, Et’Cetera, Passacaille, Sony, Deutsche Grammophon czy DUX. Joanna gra na skrzypcach Hendricka Jacobsa (Amsterdamie, 1689) odrestaurowanych przez Philippe’a Poissonnieza.
Ewa Mrowca Urodzona w Krakowie, naukę gry na klawesynie rozpoczęła w wieku 12 lat. Z wyróżnieniem ukończyła krakowską Akademię Muzyczną w klasie Elżbiety Stefańskiej, jest także absolwentką Guildhall School of Music & Drama w Londynie w klasie Nicholasa Parle’a oraz Schola Cantorum Basiliensis w klasie Jörga-Andreasa Böttichera. Swoje umiejętności doskonaliła w ramach kursów mistrzowskich prowadzonych przez Kennetha Gilberta w Accademia Musicale Chigiana w Sienie, Kris Verhelst, Christophe’a Rousseta, Elisabeth Joyé, Pierre’a Hantaï, Zuzanę Růžičkovą, oraz Jespera B. Christensena. W 2003 roku zdobyła wyróżnienie w Broadwood Harpsichord Competition w Londynie, organizowanym na historycznych instrumentach. Była stypendystką m.in. rządu Szwajcarii – Bundes-Exzellenz-Sttipendium i Accademia Musicale Chigiana. Ewa Mrowca z ogromną pasją poświęca się wykonawstwu muzyki na instrumentach oryginalnych, a także historycznej realizacji basso continuo, jej szczególne zainteresowania koncentrują się wokół muzyki francuskiej. Występowała z recitalami, grając na klawesynach pochodzących z kolekcji Fenton House w Londynie, Germanisches Nationalmuseum w Norymberdze ((recital z grudnia 2015 roku na oryginalnych instrumentach Christiana Vatera 1738 r. i Andreasa Ruckersa 1637 r., był retransmitowany na antenie Bayerische Rundfunk) i Musikinstrumenten-Museum w Berlinie, gdzie m.in. w listopadzie 2023 roku wykonała Clavier Übung II J.S. Bacha na klawesynie Gottfrieda Silbermanna z 1740 roku. Jako solistka gościła w Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu (2019, 2022) oraz na wielu prestiżowych festiwalach, takich jak Actus Humanus (2023, 2024, 2025) czy Varmia Musica. Koncertuje z zespołami muzyki dawnej w Polsce, Francji, Niemczech, Hiszpanii, Włoszech, Wielkiej Brytanii, Chinach, Japonii oraz USA. Występowała pod kierunkiem m.in. Alfredo Bernardiniego, Benjamina Bayla, Jörga-Andreasa Böttichera, Olivii Centurioni, Paula McCreesha, Petera van Heyghena, Joshuy Rifkina, Jordiego Savalla. W latach 2021, 2022, 2023, 2024 odbyłam liczne europejskie tournée (Francja, Hiszpania, Włochy, Austria, Polska) z Jakubem Józefem Orlińskim i zespołem Il Giardino d’Amore. Koncertowała w tak prestiżowych salach koncertowych jak: Bunka Kaikan w Tokyo, Palau de la Música Catalana w Barcelonie, Auditorio Nacional de Musica w Madrycie, Teatro de la Maestranza w Sewilli, Opéra royal w Wersalu, Galerie de Glaces w Wersalu, Muzeum Instrumentów w Londynie, Norymberdze i Berlinie. Wraz z Jakubem Kościukiewiczem jest współzałożycielką orkiestry barokowej AltbergEnsemble, z którą nagrała dwie płyty dla wytwórni DUX: Suites & Concerto pod kierunkiem Petera Van Heyghena oraz Ouvertures & Suites pod dyrekcją Jörga-Andreasa Böttichera. W latach 2014–2023 regularnie współpracowała z Musicae Antiquae Collegium Varsoviense w Warszawskiej Operze Kameralnej, gdzie wzięła udział m.in. w przygotowaniu i wystawieniu m. in. oper Armide Lully’ego oraz Castor et Pollux Rameau (reż. Deda Cristina Colonna). Z zespołem MACV odbyła także tournée po Japonii w roku 2019. W 2009 roku z Olgą Pasiecznik jako członek zespołu Nova Casa występowała w monodramie Tre Donne Tre Destini opartym na kantatach G.F. Händla – produkcji dla Warszawskiej Opery Kameralnej, z którą w 2016 roku odbyłam tournée po Chinach. W swojej dyskografii ma trzy albumy solowe wydane przez DUX. Pierwszy, Jean Nicolas Geoffroy.Pieces de clavessin, otrzymał znakomite recenzje w międzynarodowej prasie oraz został nominowany do International Classical Music Awards 2013. Kolejny, Louis Marchand.Pièces de clavecin, ukazał się w 2021 roku, a rok później dwupłytowy album z Suitami francuskimi Bacha. W 2024 roku w Narodowym Forum Muzyki nagrała dla CD Accord dwupłytowy album Jean-Henry d’AnglebertPièces de clavecin, który ukazał się wiosną 2025 roku. Ewa Mrowca prowadzi obecnie klasy klawesynu i realizacji basso continuo w akademiach muzycznych w Łodzi i Krakowie, w lipcu 2025 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nadał jej tytuł profesora. Od 2014 roku jest wykładowcą letnich kursów mistrzowskich Varmia Musica Academia w Lidzbarku Warmińskim. Artystka gra na instrumentach Detmara Hungerberga oraz Bruce’a Kennedy’ego.
Już na początku października w Domu Pracy Twórczej w Radziejowicach zostanie otwarta wyjątkowa wystawa „Mazowsze w spódnicy” – ekspozycja poświęcona kobietom, których talent, odwaga i pionierskie dokonania na trwałe zapisały się w historii nauki, kultury, działalności społecznej, polityki i sportu.
Uroczyste otwarcie wystawy odbędzie się 4 października 2026 roku o godz. 16.00. Wydarzeniu towarzyszyć będzie koncert otwierający wystawę. Serdecznie zapraszamy – wstęp na koncert i otwarcie wystawy jest wolny.
Wystawa, przygotowana przez Muzeum Domków Lalek, Gier i Zabawek oraz Fundację Belle Époque, prezentuje sylwetki wybitnych Polek, które przekraczały granice swoich czasów, podejmowały role dotąd zarezerwowane dla mężczyzn i przecierały szlaki kolejnym pokoleniom kobiet. Wśród bohaterek znalazły się m.in. Maria Skłodowska-Curie, Irena Sendlerowa, Grażyna Bacewicz, Halina Konopacka oraz Michalina Chełmońska-Szczepankowska.
Bohaterki wystawy przedstawiono w niezwykłej formie – jako artystyczne lalki portretowe, stworzone specjalnie na potrzeby ekspozycji przez 15 cenionych współczesnych polskich artystek, posługujących się różnorodnymi technikami plastycznymi. Nad całością projektu czuwała kuratorka wystawy Aneta Popiel-Machnicka.
Lalka artystyczna jest w Polsce wciąż stosunkowo mało znaną formą ekspresji twórczej, łączącą elementy rzeźby, malarstwa, tkaniny, kostiumu i szeroko rozumianego rękodzieła artystycznego. Pozwala przedstawić człowieka nie tylko poprzez podobieństwo fizyczne, lecz także gest, pozę, strój, detal i symbol. Dzięki temu każda z prezentowanych prac jest czymś więcej niż portretem swojej bohaterki – stanowi autorską interpretację jej osobowości, historii i epoki, a zarazem samodzielne dzieło sztuki.
Szczególny związek z Radziejowicami ma jedna z bohaterek wystawy – Michalina Chełmońska-Szczepankowska, poetka, nauczycielka i działaczka oświatowa, będąca bratanicą stryjeczną Józefa Chełmońskiego. To niezwykły radziejowicki splot historii: podczas jednej wizyty można zobaczyć jej artystyczny portret na wystawie „Mazowsze w spódnicy”, a jednocześnie obejrzeć w pałacu stałą kolekcję dzieł Józefa Chełmońskiego – największą w Polsce monograficzną ekspozycję prac artysty.
„Mazowsze w spódnicy” łączy sztukę z opowieścią o kobietach, które miały realny wpływ na kształtowanie współczesnego świata. To wystawa o talencie i determinacji, ale również o przełamywaniu społecznych ograniczeń, podejmowaniu własnych wyborów i zdobywaniu przestrzeni, która dla wcześniejszych pokoleń kobiet często pozostawała niedostępna.
Ekspozycja zaprasza zarówno miłośników sztuki, jak i wszystkich, którzy chcą poznać inspirujące historie kobiet zapisanych w dziejach Polski i Mazowsza.
📅 4 października 2026 | godz. 16.00 🎶 Koncert otwierający wystawę 📍 Dom Pracy Twórczej w Radziejowicach 🎟 Wstęp wolny
Wystawę „Mazowsze w spódnicy” w Domu Pracy Twórczej w Radziejowicach będzie można oglądać do 20 grudnia 2026 roku.
Wystawa została objęta Honorowym Patronatem Marszałka Województwa Mazowieckiego.
„Romantyczność. Zgliszcza” to bardzo osobisty, intymny monodram Ksawerego Szlenkiera. Scenariusz spektaklu ułożony został przez aktora z wierszy Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, Powstańca Warszawskiego, poległego 4 sierpnia 1944 w czasie walk o Pałac Blanka przy Placu Teatralnym.
Tytuł przedstawienia można czytać przynajmniej na dwa sposoby. Pierwszy, od razu się narzucający, mówi o tym, że z romantyczności pozostały zgliszcza, że brutalność wojny zniszczyła wszystkie szlachetne porywy ludzkiego serca. Drugi, mniej oczywisty, przeciwstawia sobie romantyczność i zgliszcza. W tej interpretacji romantyczność jawi się jako siła zdolna przetrwać wojenne piekło. Mało tego – stanowi w nim nadzieję, ocalenie, szansę na zachowanie człowieczeństwa w czasie szalejącej wokół przemocy i barbarzyństwa.
Idea ta patronuje spektaklowi. Pokazać, że słowo poety może brzmieć, i brzmi!, donośniej od huku bomb, strzałów karabinowych, wrzasku ludobójczych komend. Że to ono właśnie ostatecznie zwyciężyło nienawiść przekazując nam prawdę o ludzkiej duszy. Jest ona zdolna do okrucieństwa, ale tym, co decyduje o jej istocie, nie jest wcale łatwość, z jaką poddaje się złu, lecz wierne trwanie przy dobru, pięknu, miłości. Wiersze Baczyńskiego są nie tylko wyśmienitą poezją, lecz także – i przede wszystkim – świadectwem niezłomnego trwania przy tym, co w człowieku najbardziej ludzkie.
Podczas przedstawienia wykonywane są, między innymi, takie utwory autora „Elegii o chłopcu polskim”, jak: „Ars Poetica”, „Pieśń o szczęściu”, „Erotyk”, „Pokolenie”, „Pragnienia”. Towarzyszy im muzyka grana na żywo, łącząca klasyczne brzmienie wiolonczeli z elektroniką, a także projekcje wideo oraz wizualizacje. Wszystkie te środki służą podkreśleniu piękna i mocy słowa, zawartych w nim znaczeń, namiętności, zwątpień, nadziei, myśli i wzruszeń.
Dziadek Ksawerego Szlenkiera, Karol, był szkolnym kolegą Krzysztofa Kamila Baczyńskiego z liceum im. Stefana Batorego. Chodzili do jednej klasy. On również był warszawskim powstańcem. Teraz jego wnuk, słowami Baczyńskiego, opowiada historię pokolenia, które w piekle wojny kochało, pragnęło żyć i wierzyć w człowieczeństwo człowieka.
Namiot festiwalowy, Dom Pracy Twórczej w Radziejowicach
Mazowsze – muzyka, która niesie tradycje i piękno polskości
Muzyka ludowa od wieków jest jednym z najważniejszych nośników pamięci i tożsamości. Przechowuje melodie, słowa, obyczaje i emocje, które z pokolenia na pokolenie opowiadają historię ludzi i miejsc. W polskiej kulturze szczególne miejsce zajmuje muzyka Mazowsza – krainy rozległych równin, szumiących wierzb, pól, łąk i wsi, których rytm życia przez stulecia wyznaczały praca, święta, rodzinne uroczystości i tradycja.
To właśnie z tego bogactwa wyrasta niezwykła siła artystyczna Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca „Mazowsze”. Na tym fundamencie zbudowany jest fenomen światowej popularności zespołu.
Zespół powstał w 1948 roku z inicjatywy Tadeusza Sygietyńskiego i Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej. Od początku jego misją było zachowanie i artystyczne opracowanie polskiego folkloru – pieśni, tańców, strojów i obrzędów różnych regionów kraju. „Mazowsze” szybko stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych ambasadorów polskiej kultury. Przez dziesięciolecia koncertowało na największych scenach Polski i świata, pokazując, że muzyka zakorzeniona w tradycji może zachwycać publiczność niezależnie od języka, granic i pokoleń.
Dziś repertuar zespołu obejmuje ponad tysiąc pieśni i piosenek. Znakomitą większość stanowią utwory ludowe – zarówno te powszechnie znane, „nucące się” niemal same, jak i pieśni mniej obecne w codziennym obiegu. Podczas koncertu soliści, Chór i Orkiestra PZLPiT „Mazowsze” pod batutą dyrektora Jacka Bonieckiego zaproszą publiczność do spotkania z najpiękniejszymi kartami tego niezwykłego repertuaru.
Nie zabraknie utworów, które na stałe zapisały się w pamięci kolejnych pokoleń – między innymi Furmana czy Cyt, cyt… . Będą też melodie zdecydowanie mniej znane, pozwalające odkryć bogactwo i różnorodność polskiej tradycji muzycznej. Znamienne, że w tych pieśniach jest wszystko, co składa się na ludzkie życie: radość i tęsknota, miłość, codzienny rytm naznaczony pracą, wiara, zabawa i zaduma. Są melodie lekkie i pełne humoru, ale są też takie, które zatrzymują na chwilę i pozwalają wsłuchać się w emocje zapisane w muzyce. Ich siła tkwi w prostocie, szczerości i autentyczności.
„Mazowsze” nie traktuje folkloru jak zamkniętego muzealnego eksponatu. To nie jest chodzenie po frazach jak w muzeum – w kapciach. Przeciwnie – Zespół przywraca folklorowi życie. Dzięki mistrzowskiemu wykonaniu pieśni, które wyrastały z codzienności polskiej wsi, nabierają nowego blasku i przemawiają do współczesnego odbiorcy. To właśnie dlatego po koncercie „Mazowsza” tak często wychodzimy z melodią w głowie i poczuciem, że dotknęliśmy czegoś bardzo własnego. Naszej tożsamości. Czy aby nie z tych fraz wyrośliśmy?
Ten koncert jest również muzycznym portretem Mazowsza – regionu, który dał nazwę zespołowi i który pozostaje jednym z najważniejszych symboli jego artystycznej tożsamości. Mazowsze w muzyce „Mazowsza” jest krainą pełną światła, przestrzeni i kontrastów: spokojną i żywiołową, nostalgiczną i radosną, bliską naturze i głęboko zakorzenioną w historii.
To będzie wieczór, podczas którego tradycja spotyka się ze współczesnością, a scena i publiczność stają się jedną wspólnotą. Bo muzyka ludowa ma niezwykłą moc – przypomina nam, skąd jesteśmy, łączy pokolenia i pozwala odnaleźć piękno w tym, co wspólne. A „Mazowsze” od ponad siedmiu dekad sprawia, że ta muzyka wciąż żyje, zachwyca i brzmi z pełną siłą.
Na koncert zapraszają: Adam Struzik – Marszałek Województwa Mazowieckiego Artur Jankowski – Wójt Gminy Radziejowice Paweł Kos-Nowicki – Dyrektor Domu Pracy Twórczej w Radziejowicach Jacek Boniecki – Dyrektor PZLPiT „Mazowsze”
Soliści, Chór i Orkiestra PZLPiT „Mazowsze”
Wydarzenie w ramach cyklu koncertów „MAZOWSZE DLA KORONY. 500-lecie włączenia Mazowsza do Królestwa Polskiego” dofinansowano ze środków Samorządu Województwa Mazowieckiego.
Limit miejsc na koncert został wyczerpany. Zapraszamy na inne wydarzenia organizowane przez Dom Pracy Twórczej w Radziejowicach.
Zapraszamy na wyjątkowy, pełen francuskiego uroku wieczór z muzyką, która od pokoleń zachwyca swoją melodyjnością, romantyzmem i niepowtarzalnym klimatem.
W koncercie „Pod niebem Paryża” wystąpi Yaga Kowalik – ceniona wokalistka specjalizująca się w piosence francuskiej. Artystka zabierze publiczność w muzyczną podróż ulicami Paryża, przywołując atmosferę paryskich kawiarni, bulwarów i nocnego miasta.
W programie znajdą się najpiękniejsze francuskie piosenki – pełne emocji, miłości, tęsknoty i radości życia. To spotkanie z muzyką wielkich francuskich artystów i kompozytorów oraz z niezwykłym światem chanson française.
Yadze Kowalik towarzyszyć będzie zespół w składzie:
Walentyn Dubrowskij – fortepian Kacper Tracz – akordeon Michał Rapka – kontrabas, flet Andrzej Popiel – perkusja
Koncert „Pod niebem Paryża” to propozycja dla wszystkich, którzy kochają francuską kulturę, piękne melodie i muzykę pełną emocji.
Zapraszamy na wieczór, podczas którego choć na chwilę przeniesiemy się do Paryża – miasta miłości, sztuki i muzyki.
5 września 2026 roku o godz. 15.00 w Domu Pracy Twórczej w Radziejowicach odbędzie się tegoroczna edycja Narodowego Czytania, podczas której sięgniemy po jedno z najważniejszych dzieł polskiej literatury – „Dziady” Adama Mickiewicza.
Tegoroczne spotkanie będzie miało wyjątkowy, teatralny charakter. Fragmenty dramatu zaprezentują aktorzy Teatru Klasyki Polskiej: Leszek Latusek, Maciej Wyczański i Leszek Zduń. Za reżyserię wydarzenia odpowiada Leszek Zduń, scenariusz przygotował Antoni Winch, a oprawę muzyczną Rafał Odrobina.
„Dziady” to dzieło, w którym świat realny przenika się z metafizycznym, a historia, pamięć, wolność i odpowiedzialność za wspólnotę splatają się z ludzkimi losami. W plenerowej scenerii Radziejowic chcemy przywrócić temu niezwykłemu tekstowi jego teatralną siłę i zaprosić publiczność do wspólnego przeżywania literatury.
Wydarzeniu towarzyszyć będzie premiera książki Leny Kuran „Od Wilna do Radziejowic. Wędrujący pomnik” – publikacji opowiadającej o niezwykłej historii pomnika Adama Mickiewicza i jego drodze, która prowadziła również do Radziejowic. Spotkanie z książką będzie dodatkową okazją do spojrzenia na postać Mickiewicza nie tylko jako wielkiego romantycznego poety, ale również jako symbol obecności polskiej kultury i pamięci historycznej.
Narodowe Czytanie 2026 będzie zatem spotkaniem literatury, teatru, muzyki i historii – w miejscu, które od lat jest przestrzenią dialogu ze sztuką i polskim dziedzictwem kulturowym.
Dom Pracy Twórczej w Radziejowicach Sobota, 5 września 2026 r., godz. 15.00 Wstęp wolny.
Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.
